Het verslag van Bob:
1 – koopcontract opstellen zodat ik een bewijs van eigendom heb, waarschijnlijk is het slim dit meteen in twee talen te doen, voor de Nederlandse en de Duitse instanties
Ik heb het alleen in het Nederlands gedaan, omdat de koper geen goed Duits sprak. Dat was voldoende voor de Duitse instanties.

2 – proberen om een coc-verklaring van de Dealer te krijgen, dit vereenvoudigt de keuring in Duitsland
Die moest door de vorige eigenaar worden opgevraagd. Dat ging, maar het duurde wel anderhalve week en het kostte 120 euro. Toch is het de moeite waard, bij de Duitse instanties heb je er veel gemak van.

3 – tijdelijk reaktiveren van de huidige verzekering, en eigenlijk ook van de wegenbelasting. De wegenbelasting moet ik reaktiveren als ik met de auto naar Roosendaal wil rijden (zie 4), alleen voor het ritje naar Roosendaal. Waarschijnlijk is dat niet zo handig, omdat ik dan ter plekke de kentekenplaten moet afschroeven, het uitvoerkenteken moet aanvragen, en als er dan iets misgaat, dan kan ik niet meer rijden met de auto. Misschien is het beter met de trein of met een andere auto naar Roosendaal te gaan.
De verzekering en de wegenbelasting moesten inderdaad gereaktiveerd worden. Dit is een uitzonderingssituatie, dit was nodig omdat deze auto was stilgelegd.

4 – een uitvoerkenteken regelen bij een RDW-keuringsstation in Nederland (Roosendaal)
Dit heb ik anders gedaan. Het is mogelijk om de auto schriftelijk (per fax) ACHTERAF uit te voeren als de auto zich al in het buitenland bevindt. Zo hoefde ik niet naar Roosendaal en ik hoefde geen uitvoerkenteken en een extra tijdelijke verzekering af te sluiten. Dat kan alleen als de vorige eigenaar ermee akkoord gaat dat je nog tijdelijk op zijn verzekering blijft doorrijden.

5 – auto naar Duitsland rijden (Ik heb overwogen of het eenvoudiger is de auto door een garage te laten transporteren, maar dat kost ongeveer 1 euro per kilometer, in dit geval 1400 euro)
Heb ik gedaan en meteen gecombineerd met de weergaloze Hoi Oligoi Meeting in Huize Molrat.

6 – auto in Duitsland bij de Dekra of TÜV laten keuren, hij moet een komplete TüV en een Abgasuntersuchung (AU) krijgen. Er zijn een paar kleine verschillen in de technische eisen met Nederland, het kan theoretisch zijn dat de auto aangepast moet worden (3e remlicht is bijvoorbeeld verplicht in Duitsland). Met behulp van de coc-verklaring schijnt deze keuring eenvoudiger en goedkoper te zijn.
De TüV is een onafhankelijke keuringsinstantie (daar kun je dus niet opgelicht worden door je garage). De keuring ging vlot, de auto was immers nog bijna nieuw, het duurde ongeveer 20 minuten. De papieren uit te printen duurde wat langer. Er ontbrak namelijk op de COC-verklaring een zogenaamde Abgasschlüsselzahl, een soort classificering van de hoeveelheid uitlaatgassen. Dit moest als extra bestellinkje in het systeem ingevoerd werden. Het systeem kon dat niet als gratis dienst verwerken, en dus hebben ze me het minimumbedrag van 5 euro berekend. Er kwamen twee extra collega’s van de keurmeester aan te pas om het computersysteem om de tuin te leiden.

7 – een voorlopig bewijs van verzekering bij mijn Duitse verzekering regelen. Vroeger was dat een Doppelkarte, nu is dat een Versicheringsbestätigungsnummer (VB-nr of eVB). Dit is een voorlopig WA-verzekering die aangeeft dat je van plan bent om het voertuig binnenkort compleet te verzekeren
Klinkt moeilijker dan het is. Een telefoontje naar de verzekeringsagent, nummer opschrijven, klaar. Vanaf het moment dat je de nieuwe auto registreert in Duitsland, is hij onmiddelijk verzekerd. Ik had nog een oude auto in Duitsland bij dezelfde verzekering, die was nog vier weken doorverzekerd in overlapping met de nieuwe auto. In die tijd moest ik hem kwijtraken.

8 – auto laten registreren bij het Straßenverkehrsamt in uw woonplaats in D. Voor deze Zulassung moet ik aantonen dat de auto gekeurd is en verzekerd, en dat hij mijn eigendom is. Ergens heb ik nog gelezen dat ik een bevestiging van het Bundeverkehrsamt moet hebben dat de auto tot nog toe niet geregistreerd is geweest in Duitsland, maar hoe dat moet weet ik nog niet.
Zoals hierboven vermeld heet dat ook wel de Zulassungsstelle. Dit is het moment supreme. Hier moet je alle papieren bij de hand hebben. Dit zijn de benodigde papieren:

Sehr geehrter Herr Hollander in Duitsland,

für die Zulassung eines aus der EU eingeführten Fahrzeuges müssen folgende Unterlagen vorliegen:
– niederländischen Papiere
– niederländischen Kennzeichen
– Certificate of Confirmation (COC)/ EG- Übereinstimmungsbescheinigung oder Vollgutachten nach § 21 StVZO von der DEKRA
– deutsches Hauptuntersuchungsprotokoll (HU) wenn älter als 3 Jahre
– Kaufvertrag
– elektronische Versicherungsbestätigungsnummer (eVB) ihrer Versicherung
– Einzugsermächtigung für die Kfz- Steuer
– Personalausweis oder Reisepass mit Meldebescheinigung.

Het nieuwe kenteken wordt uitgereikt nadat er allerlei zaken zijn gecontroleerd. In Duitsland kun je tegen een kleine meerprijs de middelste twee letters en het volgende zelf uitkiezen, wat ik dus gedaan heb. De eerste 1-3 letters van het Duitse kenteken zijn een afkorting van de woonplaats, dan komen altijd twee letters, daarna twee of drie cijfers. Als je de twee letters hebt gekozen, dan kun je zien welke cijfer-combinaties er nog beschikbaar zijn, en een passende uitzoeken. Een persoonlijk nummerbord is voor iedereen weggelegd in Duitsland.
Daarna worden meteen de kentekenplaten gedrukt. Je moet dan naar buiten met je aanvraagpapiertje, (de definitieve papieren heb je nog niet), daar staan een of twee kleine keetjes met firma’s die kentekenplaten drukken. Ik kan me herinneren dat ik in Nederland een willekeurige kenteken bij de garage kon laten drukken; zo eenvoudig is het in Duitsland niet om aan valse kentekenplaten te komen!
Dan moet de auto GEIDENTIFICEERD worden. Dat wil zeggen, je moet de auto bij je hebben, en de ambtenaar kijkt dan of het carosserienummer klopt.
Wij konden het carosserienummer niet vinden…
Na 5 minuten bleek het onder een laag stof verborgen te zitten!
Daarna weer naar binnen en de definitieve papieren in ontvangst nemen. Hehe, dat zit erop.

9 – voordeel: schijnbaar hoef je geen invoerbelasting te betalen. Omgekeerd moet dat wel, als je een auto van Duitsland naar Nederland exporteert. Je moet dan de bpm nabetalen. Bij een nieuwe auto is dat het complete bedrag, en hoe ouder de auto is, des te lager wordt het percentage.
Inderdaad dus.

10 – een definitieve verzekering afsluiten
Nog even telefonisch de voorwaarden voor de nieuwe verzekering afspreken, en per e-mail bevestigen. Ik neem voor het eerste jaar Vollkasko = allrisk, kost me voor deze auto en met mijn no-claim 876 euro/jaar.

11 – parkeervergunning voor Erfurt halen
Die vergunning krijg je hier bij het Tiefbau- und Verkehrsamt. Papieren meenemen, kost 25 eur per jaar. Je hebt dan toestemming om in een bepaalde kleine buurt te parkeren, maar geen recht. Als de straat vol is, dan heb je pech, theoretisch. In de praktijk zet je hem in de volgende straat die eigenlijk niet tot jouw bereik hoort, en daar heb ik nog nooit een bon voor gekregen.

12 – oude auto wegdoen
Ik had gedacht dat het moeilijk zou zijn om een oude auto weg te doen, maar ik was verbaasd hoeveel mensen een goedkope auto willen hebben. Dat was dus ook geen probleem.

Gepubliceerd op onze blog met vriendelijke toestemming van Bob die al sinds 2001 in Oost-Duitsland woont.Lees meer op de leuke blog van een Hollander in Duitsland